“Łańcuch Technologiczny” dla Domu Pasywnego jest szeregiem wniosków, następujących po założeniu projektowania budynku energooszczędnego.

Gruntem do skonstruowania Łańcucha Technologicznego jest uświadomienie sobie sposobu ucieczki ciepła z budynku, które będzie podstawą do podjęcia kroków projektowych.

Ciepłe, szczelne ściany są pierwszym ogniwem łańcucha technologicznego. Podstawą konceptu Domu Pasywnego jest oszczędność energii cieplnej, którą najłatwiej izolować przez świetnie zaizolowane ściany zewnętrzne budynku. Współczynnik przenikania ciepła U dla takiej ściany powinien być mniejszy od U=0,15 kW/m2 Wykonanie tak rygorystycznej pod względem wymagań termicznych konstrukcji opiera się o nowe standardy projektowania. Na nowo zostaje zdefiniowane pojęcie mostka termicznego w konstrukcji budynku, nie jest to już po prostu powierzchnia nie zaizolowana, ale każdy element konstrukcji, który może doprowadzić do ucieczki ciepła z wnętrza budynku. Szczególną uwagę przy projektowaniu i wykonywaniu takich ścian przykłada się do newralgicznych miejsc ściany, takich jak ościeża okien, nadproża, izolacje wieńca itd., Wszystko po to aby nie poszły marne materiały i środki użyte na doprowadzenie budowli do pożądanego standardu.

Jeśli chcemy aby inwestycja w izolację ścian miała sens, nie możemy dopuścić do ucieczki ciepła przez źle izolowane okna... Pieniądze wydane na docieplenie ściany byłyby wtedy wyrzucone razem z uciekającym przez okno ciepłem, dlatego nie ma sensu - często stosowane dziś w praktyce - rozszczelnienie okien. Nie chcemy przecież tracić całego zaoszczędzonego ciepła przez przez wyciętą uszczelkę okienną, czy zamontowany w świetle okna nawiewnik. Technologia okien dedykowanych dla Domów Pasywnych, nie pozwala na rozszczelnienie stolarki, będące jeszcze "wczoraj" jedynym sposobem na wprowadzenie do wnętrza świeżego powietrza. W standardowym budynku przez okna ucieka blisko 50% ciepła wypromieniowanego z budynku - jednym z ważnych punktów koncepcji Domu Pasywnego jest znaczne ograniczenie tej wartości, do poziomu w którym okna będą wpuszczały do wnętrza więcej energii cieplnej niż przez nie ucieknie w ciągu roku. Będą zatem traktowane jako źródła ciepła w bilansie energetycznym!

Skoro nieopłacalne jest wentylowanie pomieszczeń przez stolarkę okienną, należy zaprojektować inny sposób dostarczania świeżego powietrza do mieszkania. Dla zachowania odpowiedniego komfortu, wilgotności i higieny wnętrza konieczna jest co najmniej jednokrotna wymiana powietrza w pomieszczeniu, w ciągu godziny. Dla średniego domu jednorodzinnego jest to 200 -300 m3 świeżego powietrza na godzinę. Taką jego ilość trzeba dostarczyć, aby zapobiec wzrostowi wilgotności powietrza, powstawaniu w jego następstwie skroplin, co może z kolei prowadzić na przykład do powstawania grzybów. Przy specyfice architektonicznej domu jednorodzinnego odpowiedni do tego celu wydaje system wentylacji mechanicznej, nawiewno - wywiewnej. Pozwala on na regulowanie ilości wymian powietrza na godzinę, oraz na ODZYSK CIEPŁA z powietrza zużytego, wyrzucanego z budynku.

Odzysk ciepła z powietrza wyrzucanego z budynku pozwala zmniejszyć zapotrzebowanie na ciepło o około 30%. Za pomocą rekuperatora odzyskujemy ciepło, które w konwencjonalnym budynku byłoby bezpowrotnie stracone uciekając wraz ze zużytym powietrzem. Należy przy tym pamiętać, że świeże powietrze pozyskuje ciepło ze zużytego, nie mieszając się z nim! Nie ma zatem niebezpieczeństwa przedostania się do świeżego, nawiewanego do domu powietrza, nieczystości, kurzu czy nieprzyjemnych zapachów wyrzucanych z domu. Ilość ciepła odzyskanego jest wystarczająca aby podgrzać świeże powietrze do temperatury 16 - 18℃. Dla zapewnienia komfortu cieplnego w budynku, wystarczy zatem podnieść temperaturę o kilka stopni.

Instalacja ogrzewania powietrzem w Domu Pasywnym powinna być zaprojektowana i rozprowadzona jak najbardziej oszczędnie, aby przy minimum włożonych środków, uzyskać jak najlepszy rozkład temperatur we wnętrzu budynku. Zwykle instaluje się nawiewniki świeżego powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych (sypialniach, gabinetach), a kratki wyciągowe w łazienkach, toaletach. Dzięki temu powietrze jest "przeciągane" przez całą kubaturę domu i wyrzucane na zewnątrz bezpośrednio z pomieszczeń w których zanieczyszcza się najbardziej. Instalacja taka powinna być oczywiście powiązana z dobrym, przystosowanym do niej projektem architektonicznym z odpowiednio rozmieszczonymi pomieszczeniami i pionami instalacyjnymi - aby budynek, jako założenie całościowe działał efektywnie.