Poniżej ilustrowany wykład na temat kształtowania architektury domów energooszczędnych. Na przykładzie schematycznego przedstawienia jednego z projektów.
MINIMALNY OBWÓD PRZY MAKSIMUM POWIERZCHNI

Dobrze, gdyby szerokość działki pozwoliła na takie zaprojektowanie budynku, aby wszystkim pomieszczeniom mieszkalnym dostarczyć południowego światła. A sam budynek powinien być tak wytyczony, aby minimalizować długość ścian, okrywających żądaną powierzchnię, ale jednocześnie jak największą powierzchnię elewacji wystawić na południe.
JAK NAJMNIEJ ŚCIAN OKRYWAJĄCYCH KUBATURĘ

Nie znaczy to, że każdy z takich domów musi przypominać kostkę! Chodzi o to, aby kubatura oddzielona termicznie była jak najbardziej kompaktowa, stopień zwartości bryły architektonicznej wyraża się współczynnikiem A/V czyli stosunkiem zewnętrznej powierzchni przegród zewnętrznych do ogrzewanej kubatury. Im mniejszy jest ten współczynnik tym lepiej, dla budynków jednorodzinnych dobrze kiedy kształtuje się on na poziomie 0,8-1. Dla porównania: w budynkach wysokościowych wynosi on około 0,3, dla jednorodzinnych budynków parterowych około 1,2.
PRZESZKLENIA DAJĄ DARMOWE ZYSKI CIEPŁA SŁONECZNEGO.

W budynkach energooszczędnych okna traktuje się właśnie jako potencjalne źródła ciepła, a nie tylko miejsca jego ucieczki, dlatego wystawia się je na jak największe zyski z promieniowania słonecznego, które w naszych szerokościach geograficznych zdarzają się na południowej fasadzie domu. Na fasadzie północnej powinno się minimalizować ich ilość. Ilość promieniowania słonecznego padająca na powierzchnie skierowane na wschód i zachód, jest ponad dwukrotnie mniejsza od ilości energii padającej na powierzchnie południowe, dlatego mają one mniejsze znaczenie dla bilansu energetycznego budynku.
DAWAĆ CIEŃ LATEM, DAWAĆ SŁOŃCE ZIMĄ

Spełnienie tych dwóch wykluczających się pozornie postulatów, niesie ze sobą kilka problemów natury projektowej: trzeba zadbać o odpowiednie umocowanie na przykład elementów zacieniających, nie konstruując przy tym mostków termicznych, problematyczne jest też mocowanie jakichkolwiek elementów do ściany z kilkudziesięcio-centymetrową warstwą izolacji. Poza przeszkleniami i system zacienień i izolacji, pojawiają się zwykle tutaj kolektory słoneczne, czy baterie fotowoltaiczne.
STREFA BUFOROWA DLA DOMU

Taką strefą buforową może być lekka, przeszklona, wentylowana konstrukcja szkieletowa. Nie musi to być pomieszczenie szczelne. Właściwie to jest to taki rozbudowany ogród zimowy, obejmujący swoją przestrzenią całą elewację.
Tomasz Mielczyński
© wszelkie prawa zastrzeżone
Ilustrowany wykład na temat kształtowania budynków energooszczędnych.
synergia © 2008 | nota prawna